|
Ansichtkaart Wie stuurt er nog ansichtkaarten vanaf zijn vakantieadres? Bijna niemand meer. Tegenwoordig schiet je wat plaatjes met je smartphone en uploadt ze naar je Facebook-pagina. Jammer, want op ansichtkaarten was de zee altijd net wat blauwer dan in het echt! door Robert van Eijden Nog niet eens zo lang geleden was het elke zomer raak: ansichtkaarten op de mat! Vanuit alle hoeken van de wereld wilden je vrienden en familie laten weten waar ze hun vakantie doorbrachten en hoe geweldig leuk ze het hadden. Het aardige van al die kaarten was dat ze allemaal verschillend waren, maar ook hetzelfde. Op de voorkant afbeeldingen van pittoreske dorps- en stadsgezichten, azuurblauwe zeeën, hagelwitte stranden en sappig-groene bossen. Op de achterkant handgeschreven teksten als: 'Alles goed daar? Wij vermaken ons prima. Karin is al behoorlijk bruin. Ze hebben hier trouwens ook spareribs. Groetjes uit een zonnig Lanzarote, Hans en Karin.'Ansichtkaarten sturen: alweer een activiteit die met uitsterven wordt bedreigd door de komst van het internet. Vanaf de jaren zeventig, toen Nederlanders voor het eerst massaal naar het buitenland op vakantie gingen, tot aan de jaren nul was het een vaste vakantiegewoonte voor menigeen. Ansichtkaarten en een setje postzegels met het portret van een mysterieuze dictator kopen bij een kiosk, en dan maar schrijven en postzegels plakken op een terrasje. De adressen van vrienden en familie had je natuurlijk allemaal meegenomen van thuis. Nog even Pays-Bas, Paesi Bassi of Países Bajos erop zetten, een zonnetje tekenen met de temperatuur erbij, een brievenbus vinden en de belangrijkste vakantieactiviteit zat er weer op. Vuilnisbelten Mooi was die tijd, want net als de foto's in de vakantiegidsen waarmee je je reisbestemming had bepaald, vertegenwoordigden ansichtkaarten een droomwereld. Geen enkele zee is zo blauw als die op een ansichtkaart, en geen strand zo wit. Uit de pittoreske dorps- en stadsgezichten waren alle vuilnisbelten, nieuwbouwtorens en gebochelde oudjes weggepoetst (met de hand, want Photoshop bestond nog niet) en zelfs gedurende de hoogtijdagen van de zure regen bleven alle bossen op de ansichtkaarten groen. Op de achterkant van de kaarten ging die droomwereld gewoon verder - in de geschiedenis van de ansichtkaart heeft nog nooit iemand iets naar huis geschreven als: 'Alles goed daar? Wij hebben veel heimwee. De animatiemedewerker van de camping is vanochtend dood gevonden in het zwembadje. Ze hebben hier nergens andijviestamppot. Groetjes uit een regenachtig Lanzarote, Hans en Karin.' Niet alleen de ansichtkaartenbusiness loopt de laatste jaren averij op, ook kaarten sturen in het algemeen (kerstkaarten, verjaardagskaarten of ik-denk-aan-je-kaarten) gebeurt steeds minder. Een sms'je, whatsappje of desnoods een cheesy e-card van Hallmark volstaat toch ook? Hoewel, uit de hoek waar het gevaar dreigt, komt ook hoop voor 'de kaart'. Via internet kun je al een paar jaar kaarten versturen die met de gewone post worden bezorgd, en sinds kort is in de Apple App Store de app Cards te koop, waarmee je van een foto op je iPhone een papieren ansichtkaart kunt maken en laten versturen. Diverse Nederlandse partijen, zoals de HEMA, HeyEllo en Greetz, hebben zich al eerder op deze mobiele kaartenmarkt gestort. De ansichtkaart is nog niet dood. Groeten uit 2011! Ik wil nog meer flashbacks! |