|
Pointcast In 1996 leek het de toekomst van internet: Pointcast, een screensaver die door middel van push-technologie nieuws, beurskoersen en advertenties liet zien. Het programma werd echter meer besproken dan gebruikt en stierf binnen vier jaar in lelijkheid. door Robert van Eijden 'Met Pointcast start het surfloze tijdperk', kopte een artikel in het tijdschrift Computable uit september 1997. De kop gaf de mening van veel internetgoeroes uit die tijd weer: Pointcast en de onderliggende push-technologie, het 'duwen' van content naar de internetgebruiker, zou het helemaal gaan maken. Tot en met 1996 had die internetgebruiker zijn informatie zelf opgehaald, door een browser op te starten en links aan te klikken. Maar dat moest allemaal anders, en Pointcast zou die verandering bewerkstelligen.Het idee voor Pointcast is afkomstig van de Amerikaanse ondernemer Chris Hassett. Hij wilde naar analogie van tv (broadcasting) informatie en reclame via internet versturen, en had bedacht de screensaver als distributiekanaal te gebruiken in plaats van de browser. (De screensaver liet in die tijd immers toch alleen maar vliegende broodroosters zien.) Omdat elke gebruiker de informatie zou kunnen instellen die voor hem interessant was, noemde Hassett zijn systeem geen broadcasting, maar pointcasting. En hop, een nieuw bedrijf was geboren. Het uiterlijk van Pointcast was even simpel als het idee: aan de linkerkant van de screensaver stond een menu met nieuwscategorieën, in het midden het nieuwsbericht en rechtsboven een advertentie. Behalve simpel was het uiterlijk van de screensaver vooral erg lelijk, maar daar maalden slechts weinigen om. In de vele artikelen die er na de lancering in februari 1996 over Pointcast verschenen, werd vooral opgewonden gedaan over push-technologie en gefilosofeerd over de vraag of (en hoe) Pointcast winstgevend zou worden. Constructiefout Eind 1996 had Pointcast naar eigen zeggen 1,5 miljoen gebruikers. Dat hadden er meer kunnen zijn, ware het niet dat het programma in zijn eerste jaar bijna ten onder ging aan een constructiefout: er werd veel te veel data verzonden voor de beperkte bandbreedte van die tijd. De meeste thuisgebruikers zaten op internet met een 28k8-modem, en daar was Pointcast simpelweg te zwaar voor, dus haakten ze af. Systeembeheerders begonnen Pointcast al snel te verbieden of af te sluiten omdat het de bedrijfsnetwerken ernstig vertraagde. Een nieuwe Pointcast-versie met slimmere datadistributie verhielp deze problemen enigszins en met de komst van contentpartners als CNN, The Wall Street Journal en The New York Times hoopte Pointcast een beursgang te maken. Intern was het echter een chaos: er werd te veel geld uitgegeven, er waren problemen met de software en het nieuwe management (Hassett was eruit gewerkt) was stuurloos. Het gevolg: potentiële investeerders haakten af vanwege twijfels over de toekomstige verdiensten. De beursgang is er niet van gekomen en in mei 1999 werd Pointcast voor de fooi van zeven miljoen dollar verkocht. Een jaar later bestond het programma niet meer. Misschien was het niet alleen een constructiefout, maar ook een denkfout die ervoor zorgde dat Pointcast geen succes werd. Pointcast verzendt zijn informatie via de screensaver, maar wanneer staat die screensaver aan? Precies, als er niemand achter de computer zit om naar Pointcast te kijken... Ik wil nog meer flashbacks! |