|
Travellercheques Toen we nog op reis gingen om te reizen in plaats van om te bloggen, konden we niet zonder: travellercheques. Deze waardepapieren werden bijna overal geaccepteerd en waren bij diefstal nog verzekerd ook. Wel even de serienummers opschrijven, natuurlijk! door Robert van Eijden Vakantie-flashback! Moeder heeft de auto volgepakt met Suske en Wiskes, Lucky Lukes en Asterixen (de Nintendo DS bestond nog niet), gordijntjes voor de autoramen gehangen tegen de zon (airconditioning, is dat niet een symfonische rockband?) en genoeg rollen Rang, Rang Menthol en Werthers Echte in haar jaszakken gestopt om alle aanwezige kindergebitten in de auto te ruïneren. En vader maar rijden richting Spanje, zonder tomtom, maar mét een enorme wegenkaart die hij na één keer uitvouwen nooit meer in de oorspronkelijke staat krijgt. Bij Breda begint het al verdacht veel op buitenland te lijken en o jee, als we eerst Parijs maar eens voorbij zijn. En zijn de peseta's en travellercheques goed verstopt?Travellercheques waren tot midden jaren negentig een veelgebruikt betaalmiddel op vakantie. Met travellercheques hoefde je niet met grote hoeveelheden contant geld op zak door vreemde oorden te zwerven. Bovendien werden ze bijna overal geaccepteerd en bleven ze altijd geldig. Travellercheques bestaan al langer dan je denkt: in 1772 kwam de London Credit Exchange Company als eerste met een travellercheque, geldig in negentig Europese steden. In 1874 verscheen de cheque van Thomas Cook en in 1891 die van American Express - nog altijd de twee bekendste namen in de wereld van travellercheques. In je slaapzak Het bestellen en afhalen van de cheques bij bank of postkantoor was een belangrijk onderdeel van de vakantievoorpret, zoals menig Bright-lezer zich kan herinneren die op zijn achttiende op Interrail ging met een voorraadje travellercheques op zak. Of nou ja, op zak, de cheques werden bewaard op de gekste plaatsen (onder in je slaapzak, vastgeplakt in je rechterschoen of in je onderbroek), want het waren natuurlijk gewoon waardepapieren. Verzekerde waardepapieren, dat wel. Daarom moest je van al je cheques het serienummer noteren (vakantietip: papiertje met serienummers niet bij de cheques bewaren!). Met die nummers en de aankoopbon kon je na een eventuele diefstal nieuwe cheques krijgen. Je gebruikte de cheques om de rekening in een restaurant of hotel te betalen, en vanzelfsprekend kon je ze ook inwisselen voor contant geld bij een bank. Voor beide transacties betaalde je meestal een kleine provisie. Bij het gebruik van de cheque moest je je handtekening erop zetten en vaak ook je paspoort laten zien. En dan maar hopen dat die nuffige restauranthouder in Lissabon je cheque zou accepteren. De spanning! Laat ze in Holland maar aardappels eten, dit was pas leven! Inmiddels is vakantie heel wat minder avontuurlijk geworden nu je op elke straathoek in Europa kunt pinnen met je bankpas. En ben je op reis in exotischer oorden, dan trek je je credit card. Travellercheques zijn in onbruik geraakt, maar mocht je zin krijgen in een old-skool gezinsvakantie: ze zijn nog steeds te koop. (Let op bij de aanschaf van de bijpassende snoepvoorraad: Rang Menthol bestaat niet meer en Werthers Echte heet tegenwoordig Werther's Original.) Ik wil nog meer flashbacks! |