|
Videorecorder Hoewel elektronische apparaten steeds sneller in deze rubriek belanden, heeft de videorecorder toch nog de leeftijd van dertig jaar bereikt voor hij het loodje legde. Met zijn brakke beeldkwaliteit en onhandige tapes zal hij door weinigen worden gemist. door Robert van Eijden Het Amerikaanse entertainmentvakblad Variety plaatste vorig jaar een overlijdensbericht met de titel VHS, 30, dies of loneliness. Aanleiding voor deze doodstijding was het besluit van de grote filmstudio's om hun films niet meer op VHS uit te brengen. Reden: de stormachtige groei van de dvd. In 2003 streefde de dvd de videoband voorbij wat betreft verkoop- en verhuurcijfers en sindsdien was het alleen maar bergafwaarts gegaan met de videoband en het logge apparaat waar hij in moest: de videorecorder.Begin jaren tachtig was de videorecorder echter nog koning en sidderden de bioscopen voor deze nieuwe vorm van thuisvermaak. Want met de videorecorder kon je niet alleen programma's van tv opnemen, maar ook voorbespeelde banden bekijken. Een videofilm huren met je vrienden werd het ideale begin van een stapavond, ook al was het aanbod de eerste jaren niet om over naar huis te mailen. Vier titels van vechtersbazen Bud Spencer & Terence Hill, achttien films van lachkomiek Louis De Funès en één versleten exemplaar van The Guns of Navarone, dat was zo ongeveer wat een gemiddelde videotheek in die tijd in huis had. Vieze onderbroeken Hoewel, achter een gordijntje, in een schimmige, naar vieze onderbroeken ruikende ruimte stond meestal nog een rek met films: porno in alle soorten en maten. Porno heeft niet alleen het internet een duw gegeven, ook de videorecorder is er groot door geworden - vraag maar aan je vader. Volgens sommige technologiegoeroes heeft de beschikbaarheid van porno ook een beslissende rol gespeeld in de strijd van de drie videoformaten die in Europa beschikbaar waren: VHS, Video 2000 en Betamax. De laatste twee waren technisch superieur aan de eerste, maar toch werd VHS in de loop van de jaren tachtig de standaard. Omdat er meer porno voor te krijgen was. Terug naar het opnemen van tv-programma's. Dat ging uitstekend als je zelf naast de videorecorder zat om een oogje in het zeil te houden. Het programmeren van het apparaat om je favoriete serie op te nemen als je een avondje wegging, was echter een crime. Bejaarde videobezitters losten dit probleem op door een band van vier uur te kopen en op record te drukken als ze van huis gingen, zodat het gewenste programma nog net op het laatste uur van de band terechtkwam. Als het niet uitliep, tenminste. En als huisgenoten de video niet per ongeluk op een andere zender hadden gezet. Door de komst van de dvd-recordable en harddiskrecorders is de videorecorder voor thuisgebruik bijna overbodig geworden. Stand-alone videorecorders kosten anno 2007 dan ook meer dan een low-end dvd-speler. Voor degenen met heimwee, één aspect van de videorecorder leeft voort bij de dvd-technologie: verschillende standaarden. Wij voorspellen alvast dat het formaat waarop wit lillend vlees het best tot zijn recht komt, de winnaar wordt. Ik wil nog meer flashbacks! |