[ Met thee wordt geen kunst gemaakt ]


'Zo gauw ik het woord cultuur hoor, trek ik mijn pistool,' placht Joseph Goebbels regelmatig te zeggen. Nu wil ik niet zo ver gaan om Zero, de kunstenaar die vandaag centraal staat, met deze voormalige Nazi-leider te vergelijken, maar qua opvattingen over kunst (toch een vorm van cultuur) ontlopen ze elkaar niet veel.

Vaste bezoekers van maarwatishet.com zijn uitgebreid op de hoogte van de scheppende kwaliteiten van Zero, die - ondanks de grote druk van zijn omgeving - hardnekkig blijft volharden in de weigering zijn creaties Kareltje en Robbert als kunst, of zichzelf als kunstenaar te betitelen.

Ik ga wel eens bij Zero op bezoek. Waarom ook niet? In tegenstelling tot de mijne heeft zijn TV tenminste een afstandsbediening, er lopen twee katten rond die je kunt aaien en bovendien is Zero geenszins een culinaire psychopaat: sneller dan ik Leo kan vangen, kan hij een overheerlijke maaltijd op tafel zetten. Zijn grootste succesnummer (naast het te pas en te onpas in grote gezelschappen laten zien van zijn tepels) is lasagne met spinazie, Gorgonzola en tomaat, maar ook voor een heerlijke Kip Tandoori draait Zero zijn hand niet om. En dat is maar goed ook, want anders had hij nooit de installatie Kipfilet in Olijfolie kunnen produceren.

Als echte kunstenaar is Zero een man van extremiteiten. Als hij een computerspelletje (lees: Role Playing Game) speelt, dan doet hij dat niet één keer, maar meerdere keren achter elkaar, totdat hij het spel als ieder mogelijk karakter heeft beleefd. Hoort hij op de radio een leuk liedje, dan koopt hij niet de CD waar het liedje op staat, nee, hij koopt meteen alle CD's van desbetreffende band of artiest.

En als hij kipfilet gaat bakken, doet hij dat niet in een theelepeltje olijfolie, maar in een halve liter. Die hij eerst tot tweehonderd graden verhit. Om er vervolgens vanaf anderhalve meter hoogte ruim zeshonderd gram kipfilet in te gooien. En dan krijg je dit.

Kipfilet in Olijfolie (JPG, 12Kb)



[ Maar wat is het? ]