Een vaste gewoonte van een weekEerder gepubliceerd als column in Playboy #12/2025Het is moeilijk om het leven in het algemeen door te komen, maar de week tussen kerst en oud & nieuw is helemaal een opgave. Dat komt doordat in die week alle vaste gewoontes worden losgelaten, en dat is voor niemand goed. Wat ook niet meehelpt, is dat ik tussen kerst en oud & nieuw weinig werk heb om me af te leiden van gedachten aan het akelig gapend graf. Hoewel, een paar jaar geleden had ik aan het eind van het jaar een spoedklus: het corrigeren van de Nederlandstalige autobiografie (368 blz.) van Mariah Carey. Ik ontdekte minstens twee d/t-fouten, een aantal verkeerd vertaalde woorden en een letter 'l' in een albumtitel die daar niet hoorde - het was een van de mooiste weken van mijn leven. Maar goed, normaliter bestaat de laatste week van het jaar uit veel drinken (alcohol), binnen zitten met de gordijnen dicht en luisteren naar oude voordrachten van Johnny van Doorn. Gelukkig is er een extra vluchtheuvel: de NPO Radio 2 Top 2000. Terwijl deze laatste Playboy van het jaar wordt bezorgd, in discrete verpakking, is de stemweek voor de Top 2000 'in volle gang'. Die stemweek verloopt allesbehalve discreet, want de Top 2000 is in de ruim 25 jaar van zijn bestaan geëvolueerd van een evenement dat bedoeld was als eenmalig naar een onontkoombaar natuurverschijnsel dat over iedereen heen golft - niet toevallig viel de tsunami van 2004 samen met de Top 2000. De eerste jaren hield ik die nostalgie-hysterie niet zo bij, tot de NTR een jaar of twaalf geleden begon met 24-uurs live-tv uit het Top 2000-café. Op elk willekeurig moment kijken naar mensen die in een kunstmatig gecreëerd café op het Mediapark met een biertje in hun hand staan te luisteren naar 'Take the Long Way Home' van Supertramp, 'The Unforgiven (Albumversie)' van Metallica en [willekeurige Bruno Mars-titel opzoeken op Wikipedia] van Bruno Mars terwijl ze door een raam naar een radio-dj kijken die de nummers draait vanaf een computer - wat is daar leuk aan? Ik weet het niet, maar toch vind ik het leuk, zeg maar gerust: superleuk. Ik kijk veel naar het Top 2000-café. Net als mijn gabber Paalman. Gezien zijn maatschappelijke verplichtingen (zoals minstens twee gezinslevens) kijkt hij alleen overdag, ik neem de nachtdienst voor mijn rekening. Terwijl ik op mijn bank blikjes Hertog Jan zit te drinken, sms ik Paalman mijn bevindingen over de tv-uitzending zodat hij 's ochtends vroeg, als hij een willekeurig kind naar een willekeurige sport moet brengen, meteen weer op de hoogte is. Dat gaat ongeveer precies zo: 0:42 Wist je dat Van Inkel eigenlijk Donderwinkel heet? 1:33 Coldplay heeft een eindredacteur nodig, dit kan zo niet langer... 2:12 Knappe meisjes hebben vaak stomme vriendjes 2:45 Frans Halsema... Klinkt stukken beter dan zn dochter! 3:39 Argh, een haar in mijn pizza! (Een mens moet toch eten, in dit geval ovenpizza.) 3:54 Volgens mij zag ik Bas van Ee net door het beeld lopen?! 4:47 Die zanger van Queen komt een beetje gay over... 5:08 Wat is deze? De Bankzitters?? De Wegtrekkers is een betere naam, ahaha! 5:43 Argh, pizza in mijn haar! (Als ik mijn ovenpizza pas eet na zes blikjes Hertog Jan.) 5:56 Hehehe de wegtrekkers goeie was dat van mij he1?1!!!? 5:57 Jhe aa (De Jan met de hamer komt langs. Bedtijd. Morgennacht weer.) En dat dan zes nachten achter elkaar, want het beste tv-programma van het jaar is ook nog eens het langste tv-programma van het jaar. Een vaste gewoonte van een week, zomaar cadeau. Top 2000, All I Want for Christmas Is You. Proost. << Vorige column | Volgende column >> [ Maar wat is het? ] |